Methode — wat beweerd mag worden, en wat niet

Methode

Niet geverifieerd — mag niet beweerd worden

Geen enkel land staat hier nog. Italië werd in de vierde ronde opgelost en Kroatië in de vijfde, allebei op 2026-08-07. Geen gepubliceerde tekst beweert nog dat een getal zonder dekking is — de tien landingspagina's gelden sv de fr es fi nl da no it pl, en /it/ is herschreven toen Italië opgelost werd. Een /hr/ bestaat niet.

Afmetingen — breedte, hoogte en lengte. Zie het eigen onderdeel hieronder. Alle veertig landen zijn uit de wetstekst opgehaald. Geen land staat nog als niet-opgehaald.

Wat blokkeert, en hoe het losgemaakt wordt

Na de derde ronde werden twee hindernissen bij name genoemd. Beide zijn nu uit de weg geruimd, en dat is het waard te weten voordat de volgende ronde start.

net.jogtar.hu stond in de rij hierboven en hoorde daar nooit thuis. De site serveert de hele geconsolideerde lezing als gewone HTML aan gewone curl — 2,5 MB voor 6/1990 KöHÉM, zonder één regel JavaScript. Dat die verkeerd ingedeeld stond kostte Hongarije tien ronden lang een plaats op de lijst van niet-opgehaalde landen. Wat in Hongarije werkelijk blokkeert is njt.hu, een andere site, en die was nooit nodig.

Over de uitlezer: die is in deze ronde vanaf de grond herschreven nadat de Bulgaarse wet er als 915 KB onzin uit was gekomen. De oorzaak was dat de tekentabellen globaal samengevoegd werden — twee Identity-H-fonts in hetzelfde document gebruiken dezelfde codes voor verschillende tekens, zodat de tekst van het ene font door het andere gedecodeerd werd. De tabel moet per font en per bladzijde zijn. Hetzelfde bestand geeft nu 130 bladzijden zuiver cyrillisch.

Twee valstrikken die tijd kostten en die het waard zijn te onthouden:

• grep zwijgt over bestanden met een NUL-byte. Een zoekgang naar reboque in een 300 kB groot en volkomen correct tekstbestand gaf nul treffers, wat eruit zag alsof het uitlezen mislukt was. grep -a gaf 45 treffers. Het uitlezen was de hele tijd goed geweest; het was de diagnostiek die loog.
• Een pdf-adres dat met HTML antwoordt. Drie pt_*.pdf geven nul tekens, en dat is het juiste antwoord — het zijn HTML-pagina's die met .pdf in de naam bewaard zijn. Controleer met file voordat je het gereedschap verdenkt.

De machine heeft nog altijd pdftotext, pypdf, PyPDF2, pdfminer noch fitz in de systeeminterpreter, en pip ligt niet in PATH. Ghostscript is er daarentegen wel en kan de tekstlaag partijgewijs eruit trekken, wat als tweede keus volstaat wanneer de uitlezer op een document vastloopt. Een zuiver gescande pdf geeft bij beide leeg, en dan is het OCR wat geldt — zie de methodenotitie over de wet die gepubliceerd wordt maar niet te lezen valt. Open een pdf nooit rechtstreeks in een leesgereedschap dat tekst verwacht: het geheugen is op voordat het bestand iets heeft kunnen zeggen.

Helemaal niet doorgenomen: geen, en sinds de tiende ronde op 2026-08-09 betekent dat iets meer dan vroeger. De zin stond hier al eerder, maar was toen waar op een manier die niemand hielp: ze telde de landen in HUSVAGN, en een land dat geen regel in de generator had gold daarom niet als niet-doorgenomen maar telde helemaal niet mee. Zeven landen — AL, BA, ME, MK, RS, UA en XK — vielen door op DEFAULT 80 zonder in die telling zichtbaar te zijn, vier ervan met uitvoerige, goed geciteerde landenpagina's in de wiki. Nu staan alle 38 als eigen regels met wetsartikel, en Albanië, dat het laatste was, bleek het verkeerde getal te hebben: 70, niet 80. Het gat dat hier na de vijfde ronde zat — België, Luxemburg en Estland geverifieerd maar zonder citeerbaar adres — is al eerder gedicht.

De les is het waard uitgeschreven te worden, want ze geldt elke toekomstige controle hier: tel de dekking nooit tegen de lijst die je al hebt. Een gat is niet zichtbaar in een opsomming van wat er is.

De ervaring bij elkaar, na de tiende ronde. 33 landen zijn een controleronde doorgegaan. Dertien hadden het getal te hoog staan (AL, AT, BE, BY, DK, FR, GB, HU, IT, LU, MD, PL, PT), vier te laag (CZ, LV, SI, SK) en zestien werden vrijgesproken (BA, BG, CH, EE, GR, HR, IE, LT, ME, MK, NL, RO, RS, TR, UA, XK). Vijf landen (SE, NO, FI, DE, ES) hebben nooit een ronde nodig gehad: ze stonden vanaf het begin goed. België en Luxemburg tellen als verlaagd hoewel beide eerst vrijgesproken werden — Luxemburg werd in de tweede ronde vrijgesproken en in de zesde gecorrigeerd, wat het sterkste afzonderlijke argument in het hele materiaal is dat een vrijsprekende controle geen afgesloten zaak is.

Ongeveer de helft van alle getallen was dus fout, en de conclusie is niet dat een ongecontroleerd getal naar de hoge kant neigt — het is naar beide kanten onbetrouwbaar. De controle is het doen waard ook wanneer ze vrijspreekt: Bulgarije werd pas vrijgesproken nadat de eerste bron verkeerd had geleid, en Turkije pas nadat een aftrek van tien km/h in een vijfde alinea meegerekend was in een tabel die verder gold voor voertuigen zonder aanhangwagen.

Een aantekening over wat "vrijgesproken" in de laatste zeven gevallen betekent. BA, ME, MK, RS, TR, UA en XK werden vrijgesproken in die zin dat de wetstekst hetzelfde getal bleek te geven als de DEFAULT 80 van de generator. Een getal dat toevallig klopt is geen gecontroleerd getal totdat iemand het wetsartikel gelezen heeft, en dat is de reden dat ze nu regels hebben en niet alleen een juiste waarde.

Een derde hindernis is het waard naast de twee in de tabel hierboven opgeschreven te worden, omdat ze niets met techniek te maken heeft: een commerciële uitgever is geen overheid. Het getal van Kroatië had een korte tijd steun in zakon.hr, dat geconsolideerde wetstekst publiceert en dat goed doet — maar waarvoor niemand aansprakelijk gehouden kan worden. Dat de fout te ontdekken viel kwam door geluk, niet door routine. De regel die daaruit volgt: teken op welk adres het citaat gaf op hetzelfde ogenblik dat je het citeert. Anders valt later een overheid niet van een uitgever te onderscheiden.

Een vierde: de eigen Članak N. van een wijzigingswet is geen verwijzing naar artikel N van de grondwet. In de Kroatische wetgevingstechniek nummert de wijzigingsakte zichzelf helemaal alleen vanaf 1 en verder; een verwijzing naar de grondwet wordt geschreven als "U članku 54.". Zoeken op Članak 54. in een wijzigingsakte geeft daarom bijna altijd een valse treffer. Hetzelfde geldt voor Slowaakse en Tsjechische novellen.

Methodenotitie: de certificaatketen waaraan een schakel ontbrak

De regelingendatabank van Turkije was niet te bereiken. www.mevzuat.gov.tr en www.resmigazete.gov.tr gaven curl: (60) unable to get local issuer certificate — dezelfde fout die eruitziet als een kapot of vals certificaat en die verleidt tot -k. Dat is niet gedaan. De fout was een andere.

De server stuurt één enkel certificaat in de handdruk mee. Dat is op zichzelf geldig en correct: uitgegeven door DigiCert aan C=TR, O=Cumhurbaşkanlığı, CN=*.tccb.gov.tr, met mevzuat.gov.tr en resmigazete.gov.tr onder de SAN-namen. Maar het is uitgegeven door het tussencertificaat GeoTrust TLS RSA CA G1, en dat stuurt de server niet mee. Zonder die schakel kan geen enkele cliënt tot de wortel reiken. Het is een serverconfiguratie waaraan een schakel ontbreekt, geen veiligheidsprobleem.

Het certificaat wijst zelf aan waar de schakel zit, in zijn AIA-post: CA Issuers - URI:http://cacerts.geotrust.com/GeoTrustTLSRSACAG1.crt. Het tussencertificaat is daarvandaan opgehaald en tegen het eigen wortelarchief van het systeem geverifieerd — het bleek uitgegeven door DigiCert Global Root G2, dat er al ligt, en openssl verify gaf OK. Met het tussencertificaat als brug erin verifieerde ook het eigen certificaat van de server volledig. Daarna is de regeling opgehaald met --cacert tegen een archief dat het systeemarchief plus die ene ontbrekende schakel is.

Het verschil met -k is het hele punt: -k had de controle uitgezet en om het even wat aangenomen. Dit legde de schakel terug die de server vergat en liet de controle echt slagen. De keten eindigt in een wortel die al in de machine zat voordat de sessie begon.

Methodenotitie: het versienummer dat niet "laatste" betekent

De wetsverzameling Lilex van Liechtenstein, gesetze.li, neemt in het pdf-adres een parameter ?version=N aan. Het getal ziet eruit als een uitgaveaanduiding maar is een positienummer in de versielijst. De eerste ophaalgang van de VRV (LR 741.11) gebruikte version=41 en kreeg een tekst met het stempel Fassung: 01.01.2016 — negen jaar oud, zonder dat iets in het adres of in de paginakop erop wees dat die achterhaald was. De getallen bleken toevallig onveranderd, maar dat wisten we pas achteraf, en "klopte toevallig" is geen methode.

Het juiste antwoord staat in de opmaak van de landingspagina zelf: https://www.gesetze.li/konso/1978.019 draagt <option selected value="58">01.09.2025. De regel is daarom: haal een Lilex-pdf nooit op met een geraden versienummer. Lees eerst selected uit de landingspagina, en schrijf in de bronregel van de landenpagina uit welke Fassung gelezen is. Dezelfde voorzichtigheid geldt elke verzameling die haar consolidaties doorlopend nummert in plaats van te dateren.

Methodenotitie: een voorschrift dat nooit kwam

De Codi de la circulació van Andorra (Llei 12/2021) schuift de hele maatvraag door in art. 64: lengte, breedte en hoogte zijn "la que es determini reglamentàriament o, si escau, la que assenyali la via". Een delegatie is geen getal, en de verleiding is het voorschrift op te zoeken, iets te vinden dat lijkt te passen en dat op te schrijven. Vier bronnen zijn beproefd. Geen ervan draagt de getallen, en drie ervan hadden misbruikt kunnen worden:

1. Decret 212/2022 is het technische voorschrift onder de wet, honderd bladzijden. Nul treffers op 2,55, 2,60, 12,00 en 18,75. De veertien keren dat dimensions voorkomt gaan over banden, spiegels, schoolborden en carrosseriewijzigingen.
2. Reglament 24.4.2002 over goederenvervoer en bijzonder vervoer heeft getallen — maar zijn art. 1.1 omschrijft het eigen toepassingsgebied door te verwijzen naar "els articles 76, 77 i 78 del Codi de la circulació", dus naar de wet van 1999, die de Disposició derogatòria in Llei 12/2021 in haar geheel introk behalve art. 209 over pleziervaartuigen. De geconsolideerde tekst draagt de verwijzing nog altijd, woordelijk, naar wetsartikelen die niet bestaan. De eigen categorie VE-A van het voorschrift (2,55 / 12 / 4) beschrijft bovendien vehicles especials, werkmachines, en is volgens art. 5.1 van het hele reglement uitgezonderd. Die getallen lenen zou zijn een uitzonderingsregel voor werkvoertuigen citeren als een verbodsregel voor caravans.
3. Llei 12/2021 art. 39 bevat een 2,55, maar in een alinea die begint met "En els vehicles destinats exclusivament al transport de mercaderies" en die over het overstek van de lading gaat.
4. Art. 65–66 verwijzen allebei terug naar "els límits que estableix l'article anterior" en sluiten de cirkel zonder één enkel getal.

Disposició final primera legde de regering op de voorschriften binnen drie maanden na de bekendmaking in de BOPA, 2 juni 2021, vast te stellen. Het maatvoorschrift is niet gekomen.

De conclusie is de markering per weg, dezelfde als Noorwegen, en dat is een uitkomst en geen mislukking: ze neemt vijf waarschuwingen weg die de app eerder op de getallen van Frankrijk gaf, en voegt er geen toe. De ingetrokken cijfers van 1999 — waaronder 18,75 m — zijn op de landenpagina weergegeven en uitdrukkelijk als historie gemerkt, juist omdat ze gemakkelijk te vinden en gemakkelijk verkeerd te citeren zijn. Een waarschuwing hoort gedragen te worden door een wetsartikel dat geldt.

Over het portaal. portaljuridicandorra.ad/<ID> geeft een lege SPA-schil die alleen "Carregant…" zegt, terwijl portaljuridicandorra.ad/<ID>_0 de geconsolideerde tekst als statische HTML serveert. Het achtervoegsel _0 is het hele verschil. bopa.ad en de zoekfunctie van het portaal zijn op dezelfde manier onbruikbaar. Andorrese pdf's gebruiken bovendien een tekencodering die bij extractie zowel accenten als spaties kwijtraakt (itudigualoinferiora5m); zoek in een tekenreeks waaruit alle witruimte verwijderd is.

Methodenotitie: een kaart meten in plaats van erop vertrouwen

De vondst in Andorra — de hoofdstad binnen de veelhoek van Frankrijk — was een vondst bij toeval. De vraag die ze achterliet viel niet te beantwoorden door te kijken: hoeveel meer van de kaart is op dezelfde manier fout? Een vlak dat in de veelhoek van de buurman ligt ziet er net zo uit als een vlak dat goed ligt. De app heeft geen enkele reden te twijfelen, en de reiziger krijgt een getal dat er even geloofwaardig uitziet als alle andere.

De scheidsrechter moet een andere kaart zijn. Natural Earth geeft dezelfde grenzen in drie resoluties. De fijnste, ne_10m_admin_0_countries, is 13 MB en kan nooit aan een browser geleverd worden — maar ze hoeft niet geleverd te worden om te oordelen. 40.000 willekeurige punten tussen 11° W en 41° O, 34° N en 71° N, die alle binnen een of andere 10m-contour vielen, zijn opgezocht in de kaart die beproefd moest worden. Elk punt belandde op een van drie stapels: goed land, geen land of verkeerd land. De scheidsrechter bestond alleen in de meting en ging nooit mee naar binnen in wat de app levert.

De drie stapels zijn niet gelijkwaardig, en dat is de hele grondslag van het besluit. Geen land betekent geen zone, dus noch snelheidsbegrenzing noch maatwaarschuwing — stilte, de aanvaarde foutrichting. Verkeerd land betekent de snelheid van de buurman en de vijf maatgetallen van de buurman, gepresenteerd zonder voorbehoud. Dat is de vals-positieve melding waar de maatwacht voor bestaat om ze te vermijden.

De geleverde kaart legde dus een zestigste van het landoppervlak van Europa in het verkeerde land, zonder dat iets in de app het merken kon.

Het onverwachte: fijner is niet vanzelf betere dekking. De overstap naar 50m is eerst zonder meer beproefd, en toen verstomden Stockholm, Kopenhagen, Lissabon, Venetië, Split en Esbjerg. Een grove contour snijdt bochten af en schiet door het water in; een fijne contour volgt de kust en neemt dat overschot weg — en havensteden liggen per definitie aan de rand. Twee ervan waren hoofdsteden. Was de overstap gemaakt op de aanname dat hogere resolutie beter is, dan was de achteruitgang nooit gezien.

De oplossing vereiste geen nieuwe opzoekcode: beide lagen liggen in hetzelfde bestand, de fijne eerst, en zonAt neemt al de eerste rakende veelhoek. De grove laag antwoordt alleen daar waar de fijne laag geen vlak heeft. Zie Waar de maatwacht niets ziet voor wat er nog altijd stil is.

De regel die overbleef. Een kaart die vervangen wordt hoort vooraf en achteraf tegen een onafhankelijke fijnere bron gemeten te worden, en het getal dat beslist is het aandeel verkeerd land, niet het aandeel goed. Dat de dekking toeneemt zegt niets over of de fouten afnemen.

Methodenotitie: een woord dat geen van de regelingen omschrijft

De breedteregel van Duitsland heeft twee getallen. StVZO § 32 Abs. 1 Nr. 1 stelt 2,55 m allgemein, en Nr. 5 stelt 2,50 m bei Personenkraftwagen. Welk van de twee een camper treft hangt ervan af of een camper een Personenkraftwagen is, en die paragraaf omschrijft het woord niet.

Er bestaat in het Duitse recht een omschrijving die lijkt te antwoorden: PBefG § 4 Abs. 4 Nr. 1. Die is geschreven "im Sinne dieses Gesetzes" — in de zin van deze wet — en de wet op het personenvervoer is niet de voertuigverordening. Een omschrijving lenen naar waar ze zelf zegt niet te gelden is precies de soort stap die dit project niet zet. De vraag kan heel goed een eenduidig antwoord hebben in de Duitse praktijk; wij hebben dat antwoord niet gelezen, en iets niet gelezen hebben is niet hetzelfde als het weten.

Zo is het behandeld, en dat is het patroon dat hergebruikt hoort te worden. Wanneer een lezing open is en de twee lezingen verschillende getallen geven, wordt het getal gekozen dat onder allebei bindt. Hier werd dat 2,55: is de camper een Pkw dan geldt 2,50 en zwijgen wij in het tussenliggende bereik; is die het niet dan geldt 2,55 en hebben wij gelijk. De fout die wij kunnen maken is dus stilte, nooit een vals alarm. De uitzondering ligt als een genoemde afwijking met de reden ter plekke uitgeschreven, niet als een stille bijstelling in de tabel — de tabelcel hoort te zeggen wat de wet zegt, en de afwijking hoort thuis in de vertaling van tabel naar vergelijkingsgetal, waar ze te vinden en af te breken is zodra het antwoord er wel is.

Het is dezelfde greep als ALTERNATIV voor de twee asgetallen van Albanië en SLAPHOJD voor de gedeelde hoogtecel van Hongarije. Drie verschillende soorten onduidelijkheid, hetzelfde antwoord: een genoemde lijst, een reden in gewone taal, en de keuze voor het getal waarvan de foutrichting stilte is.

Methodenotitie: een wet die gepubliceerd wordt maar niet te lezen valt — en die toch gelezen is

Hier stond eerder een aantekening dat de Legge sulla cittadinanza, la residenza e l'accesso van Vaticaanstad niet te lezen viel. Ze was geschreven om afgebroken te worden, en op 2026-08-10 is ze afgebroken. Wat volgt is deels wat er werkelijk in de wet stond, deels — belangrijker voor de volgende keer — waarom de conclusie "er is geen OCR-motor" fout was.

De hindernis was echt zover ze beschreven werd. Het Governatoraat publiceert de wet als ingescand papier: acht bladzijden /CCITTFaxDecode, één beeld per volle bladzijde, /FontFile 0 en /ToUnicode 0, dus geen enkele tekencodering ergens in het bestand. De metadata is onmiskenbaar — title: Network Scan Data, author: Panasonic Communications Co., Ltd., aangemaakt 2011-03-01, dezelfde dag dat de wet in werking trad. Iemand heeft het origineel in een kantoorscanner gelegd.

De fout was te blijven staan bij which tesseract. De PATH van het systeem mist inderdaad tesseract, pdftoppm en pdftotext, en ollama op 11434 heeft alleen bge-m3, een inbeddingsmodel zonder zicht. Maar de gereedschappen op deze machine hebben eigen virtuele omgevingen, en de omgeving van de wiki-server (karpathy-wiki-mcp/.venv) draagt PyMuPDF 1.27.2.3. Dat volstond: elke bladzijde naar PNG renderen op 300 dpi, de bladzijde in twee helften delen zodat de regels het verkleinen overleven, en de beelden lezen. De lezer is de OCR-motor. Hetzelfde beginsel als bij Прилог I van Noord-Macedonië, waar de CCITT-stromen met de hand tot TIFF omgepakt werden — maar deze weg is vijf regels code in plaats van een handgebouwde bestandskop, en ze werkt ongeacht hoe het beeld binnen in de pdf gecodeerd is.

Nog één ding is het waard uitgeschreven te worden, omdat het tegenspreekt wat de gereedschappen zelf beloven: de inleesketen die zegt te kunnen OCR'en kan dat hier niet. Ze roept een OCR-programma aan dat niet op de machine geïnstalleerd is, en haar terugvalweg vereist een beeldlezend model dat er evenmin is. Het enige in de hele keten dat werkelijk een gescande pdf opent is een onderliggende bibliotheek die ze toevallig binnenhaalt. Een verklaarde vaardigheid is geen beschikbare vaardigheid, en een geïnstalleerde uitbreiding is niet het programma dat ze aanroept.

Wat de wet zegt. N. CXXXI, gegeven door Benedictus XVI op 22 februari 2011, van kracht 1 maart 2011, vervangt integraal de legge sulla cittadinanza e il soggiorno n. III van 1929. Capo III gaat over toegang: art. 9 eist permesso van het Governatoraat van wie noch burger noch inwoner is, behalve in het deel van het grondgebied waar vrije toegang geldt; art. 11 zondert kardinalen, patriarchen en bisschoppen met gevolg uit, evenals het corps diplomatique en de verwanten van de paus. De voertuigen hebben een eigen artikel:

ART. 13 — (Accesso con veicoli)

1. I veicoli condotti da chi non è cittadino o residente possono entrare nella Città del Vaticano previa autorizzazione.

2. La circolazione dei veicoli all'interno dello Stato è disciplinata da apposita normativa.

De conclusie over forbud verandert niet, maar de reden ervoor wel. Vroeger werd het veld leeggelaten omdat de wet ongelezen was. Nu is ze gelezen, en het veld wordt leeggelaten omdat art. 13 geen maat- of voertuigverbod is. De eis hangt af van wie er rijdt — niet-burger, niet-inwoner — niet van wat er gereden wordt of hoe groot het is. De maatwacht vergelijkt de maten van het samenstel met een grens; er is hier geen grens om mee te vergelijken. Van een toestemmingsvereiste een forbud maken zou zijn de app voor de caravan laten afgaan terwijl de regel in werkelijkheid elke auto treft, de lege taxi inbegrepen — dus precies het valse alarm waar het hele gereedschap voor bestaat om het niet te geven.

Art. 13 § 2 bewijst bovendien de regel hierboven een dienst: het zegt dat het verkeer binnen de staat geregeld wordt door apposita normativa, een bijzondere regeling. Zo'n regeling is nooit bekendgemaakt — dat was de conclusie van de doorgang van de 330 document-id's van het Governatoraat, en hier wordt ze van de andere kant bevestigd, door de wet die ernaar wijst. Daarom blijft de ontvangst van Italiaans recht in Legge N. LXXI art. 12 § 1 a) 8, bevroren tot 1 januari 2009, de keten waarop de zes getallen rusten.